De beelden van duizenden migranten die in Spanje aankomen, zijn geen toeval. Uiteraard speelt er een politiek machtsspel tussen twee landen. Het is geen toeval dat al deze mensen op hetzelfde moment aan de grens zijn aangekomen.
Maar we mogen de enorme verantwoordelijkheid van Spaans premier Pedro Sánchez en zijn socialistische regering niet vergeten. Met een massale regularisatieprocedure toont Spanje perfect wat een “aanzuigeffect” is. Hoe toegeeflijker een land omgaat met migratie, hoe groter de illegale migratie zal zijn.
Tussen 16 april en 30 juni van dit jaar kreeg Spanje meer dan één miljoen regularisatieaanvragen. Dat is waanzinnig en onverantwoord.
Criminele organisaties van mensensmokkelaars en migranten hebben Spanje daardoor uitgekozen als toegangspoort tot Europa.
Sánchez brengt zo heel Europa in gevaar, want we weten dat illegale migratie vandaag een makkelijke bron van goedkope werkkracht is voor zware criminaliteit, zoals de drugshandel. Ik herinner eraan dat 43% van onze gedetineerden geen Belgische nationaliteit heeft, en dat het merendeel van hen illegaal in ons land verblijft.
Het omgekeerde zien we in Denemarken. Daar voert de overheid al tien jaar een strenger migratiebeleid met zwaardere voorwaarden voor opvang, en dat levert indrukwekkende cijfers op:
Het aantal asielaanvragen is sterk gedaald. Tussen 2014 en 2019 daalde het totale aantal aanvragen met 82%, van 14.792 naar 2.716.
Er is ook een duidelijke daling van het aantal migranten buiten de asielaanvragen. In dezelfde periode (2014-2019) daalde het totale aantal migranten van 49.039 naar 42.268, een afname met 14%.
Moeten we dan de toegang tot ons grondgebied volledig sluiten? Zeker niet. Gerichte, gekozen migratie zal nodig zijn om het hoofd te bieden aan de vergrijzing. We moeten ook onze humanitaire plicht blijven opnemen.
Maar elke staat blijft in de eerste plaats verantwoordelijk voor zijn eigen bevolking. Het is niet de schuld van Europa dat er in ongeveer 150 landen ter wereld slechtere levensomstandigheden zijn dan bij ons.
We moeten dus ons rechtvaardig deel opnemen, maar niet alle miserie van de wereld dragen.
Daarom is een verstrenging van ons migratiebeleid noodzakelijk, en moet dat opnieuw worden aangescherpt, naar het voorbeeld van de Scandinavische landen.
Op korte termijn vraagt de MR gerichte controles voor personen die uit Spanje komen, met een gedeeltelijke schorsing van Spanje binnen de Schengenzone voor wat het vrije verkeer van personen betreft. De incompetentie van de regering-Sánchez mag Europa niet meesleuren in haar val. Ik sta er volledig achter dat ik niet wil dat mensen in een illegale situatie zich komen aansluiten bij wie bijvoorbeeld rond onze stations verblijft. België telt vandaag al 150.000 mensen zonder wettig verblijf.
Tot slot: de situatie van vrouwen, kinderen en gezinnen is niet vergelijkbaar met die van jonge alleenstaande mannen. Maar bij deze massale instroom zien we dat het niet de gezinnen zijn die in de meerderheid zijn. Onze solidariteit moet blijven bestaan, maar mag er nooit toe leiden dat we onze plicht opgeven om onze sociale samenhang, én de belangen van ons land en zijn inwoners, te beschermen.